Aznar: “Rajoy tiene capacidades, pero está su condición de gallego”
Xoves Marzo 31st 2011,
Filed under: Anti-galego
Comentarios desactivados en Aznar: “Rajoy tiene capacidades, pero está su condición de gallego”

José María Aznar e Maria Rajoy /EFE

Fonte: Xornal de Galicia (31/03/2011)



‘Gallegada’ segundo o director do ABC
Martes Abril 06th 2010,
Filed under: Anti-galego
Comentarios desactivados en ‘Gallegada’ segundo o director do ABC

O director do xornal ABC no programa da TVE 59 segundos (24/02/2010):

O día anterior a presidenta de UPyD, Rosa Díaz, fixera unhas declaracións na mesma liña nunha entrevista en CNN+ (23/02/2010):



‘Gallego’ segundo Rosa Díez
Martes Abril 06th 2010,
Filed under: Anti-galego
Comentarios desactivados en ‘Gallego’ segundo Rosa Díez

DECLARACIÓNS DE ROSA DÍEZ, PRESIDENTA DE UNIÓN PROGRESO Y DEMOCRACIA, NUNHA ENTREVISTA EN CNN+:

Rosa Díez: ‘Zapatero podería ser gallego no sentido pexorativo da palabra’ (24/02/2010)

REACCIÓNS ÁS DECLARACIÓNS DE ROSA DÍEZ:

Los partidos gallegos exigen que Rosa Díez se disculpe y ella pide “sentido del humor” en 20minutos.es (25/02/2010)

Zapatero responde a Rosa Díez: «No soy gallego, pero me sentiría muy orgulloso de serlo» La Voz de Galicia (25/02/2010)

Rosa Díez, persoa non grata nas redes sociais publicado en Vieiros (25/02/2010)

RÉPLICAS DE ROSA DÍEZ:

Rosa Díez: “Hai moito candidato a censor solto” publicado en De Luns a Venres (03/03/2010)

OUTRAS REACCIÓNS:

Discusión entre Julia Otero e Arcadi Espada en Onda Cero sobre as declaracións de Rosa Díez:

Desde o humor, velaí como trataron este asunto na revista Retranca:

A continuación como o viron Buenafuente e Berto na cadea de televisión La Sexta:



‘Gallego-ga’ segundo a Real Academia Española
Martes Abril 06th 2010,
Filed under: Anti-galego,Dicionario e ideoloxía
Comentarios desactivados en ‘Gallego-ga’ segundo a Real Academia Española

A que segue é a definición da Vixésimo segunda edición do Diccionario de la lengua española da Real Academia Española publicada no ano 2001:

gallego, ga.

(Del lat. Gallaecus).

1. adj. Natural de Galicia. U. t. c. s.

2. adj. Perteneciente o relativo a esta comunidad autónoma de España.

3. adj. En Castilla, se dice del viento cauro o noroeste, que viene de la parte de Galicia. U. t. c. s.

4. adj. Ant., Arg., Col. y Ur. Dicho de una persona: Nacida en España o de ascendencia española. U. t. c. s.

5. adj. C. Rica. tonto (‖ falto de entendimiento o razón).

6. adj. El Salv. tartamudo.

7. m. Lengua de los gallegos.

8. m. C. Rica y Nic. Especie de lagartija crestada que vive en las orillas de los ríos y nada con mucha rapidez.

9. m. C. Rica. libélula.

10. m. Cuba y P. Rico. Ave palmípeda de plumaje ceniciento, rabadilla, vientre y cola blancos, patas, pico y párpados rojizos.

11. m. Cuba. En un ingenio, dispositivo que aplana y nivela la caña antes de ser molida.

A continuación a definición enmendada no ano 2009 para a Vixésimo terceira edición do Diccionario de la lengua española da Real Academia Española que se publicará no ano 2013:

gallego, ga.

(Del lat. Gallaecus).

1. adj. Natural de Galicia. U. t. c. s.

2. adj. Perteneciente o relativo a esta comunidad autónoma de España.

3. adj. En Castilla, se dice del viento cauro o noroeste, que viene de la parte de Galicia. U. t. c. s.

4. adj. Ant., Arg., Col. y Ur. Dicho de una persona: Nacida en España o de ascendencia española. U. t. c. s.

5. adj. El Salv. tartamudo.

6. m. Lengua de los gallegos.

7. m. C. Rica y Nic. Especie de lagartija crestada que vive en las orillas de los ríos y nada con mucha rapidez.

8. m. C. Rica. libélula.

9. m. Cuba y P. Rico. Ave palmípeda de plumaje ceniciento, rabadilla, vientre y cola blancos, patas, pico y párpados rojizos.

10. m. Cuba. En un ingenio, dispositivo que aplana y nivela la caña antes de ser molida.

NOTICIAS RELACIONADAS

El Congreso pide a la RAE que revise la definición de ‘gallego’ como ‘tonto’ y ‘tartamudo’ publicado en El País (28/03/2007)

Evolución do termo “gallego” no DRAE publicado no blog da Asociación Cultural Garipano (02/04/2009)

ARTIGOS DE OPINIÓN SOBRE ESTE ASUNTO:

No diario costarricense La Nación, o filólogo Fernando Diez Losada (de orixe galega) publicou os seguintes artigos sobre este tema:

¿Gallego/tonto: costarriqueñismo?
La tribuna del idioma: Acepción de “gallego”, al Congreso.
Academia, gallegos y suecos.
Xunta Galega vs. Academia.
Academia/gallego: final feliz.
La palabra “gallego” dejará de ser sinónimo de tonto.

La RAE mantiene en su web “tonto” como definición de gallego Faro de Vigo (10/07/2009)

CAMPAÑAS DA REDE

Contra a definición do termo “gallego” no dicionario da RAE, naceu a web GALEGO, definición de calidade XA!

Tamén se fixo unha campaña contra esa definición na famosa web Vivamos Como Galegos



Estereotipos sobre os nosos veciños
Martes Abril 06th 2010,
Filed under: Anti-galego
Comentarios desactivados en Estereotipos sobre os nosos veciños

Ben falado! Capítulo 91 (Emitido o 24/11/2008)

A lingüista polaca Wiktoria Grygierzec estuda os estereotipos e prexuízos que alimentamos sobre os nosos veciños fronteirizos e como as relacións entre galegos, portugueses e casteláns se ven reflectidas na lingua.



Achegamento á definición de GALEGO-A nos dicionarios españois desde o século XVIII
Luns Abril 05th 2010,
Filed under: Anti-galego,Dicionario e ideoloxía
Comentarios desactivados en Achegamento á definición de GALEGO-A nos dicionarios españois desde o século XVIII

Imaxe procedente do blog Clic á Lingua (25/02/2010)

Xa falamos aquí da polémica definición do Diccionario de la Real Academia Española que inclúe a acepción de “tonto”, pero a pouco que nos acheguemos á historia da definición de GALEGO-A  nos dicionarios españois vemos que esta nunca foi moi obxectiva nin exhaustiva, pois mesmo as acepcións máis utilizadas do termo (“persoa natural de Galicia” e “lingua dos galegos e galegas”) non apareceron recollidas nos dicionarios até o século XIX.

Eis algúns dos cambios importantes desde o século XVIII:

Ata o século XVIII galego é “cousa pertencente a Galiza”.

Nas edicións do XIX avánzase e galego xa é “o natural de Galicia e o pertencente a aquel Reino”.

Desde 1884 o galego aparece como dialecto.

En 1936 introdúcese un elemento moi despectivo, galego igual a mozo de corda, algo así como criado ou escravo. Esta definición mantívose ata o ano 1970, retirada curiosamente por Camilo José Cela.

No ano 2001, na última edición impresa do Diccionario de la Real Academia Española, a vixésimo primeira, inclúese a acepción de tonto e tatexo co argumento de que se emprega en Costa Rica e no Salvador, aínda que os oriundos destes dous países sudamericanos teñan que facer memoria para decatarse de que existen tales usos, relegados a unha utilización residual e anecdótica.



A imaxe estereotipada dos galegos e galegas na cultura castelá procede dos séculos XVI e XVII
Luns Abril 05th 2010,
Filed under: Anti-galego
Comentarios desactivados en A imaxe estereotipada dos galegos e galegas na cultura castelá procede dos séculos XVI e XVII

A inmensa maioría dos autores da literatura castelá que escribiron sobre Galicia non a coñecían directamente e basearon o seu coñecemento na impresión que lles causaron os galegos e galegas que emigraron a Castela e que exercían os oficios máis humildes. De aí que a caracterización principal do galego na literatura castelá  fose de criado, ata o punto de que “criado” e “gallego” chegaron a ser case sinónimos.

Segundo o investigador Xesús Caramés Martínez, este tópico literario podería ser o resultado dun cambio social ocorrido durante o século XV. A partir sobre todo de fenómenos socioeconómicos a figura dos galegos e galegas comezou a tomar forma dentro da literatura castelá. A emigración masiva da poboación galega a terras castelás sería o punto de referencia para crear esa imaxe negativa. En Castela, “gallego” e “incultura” chegaron a identificarse e mesmo falar galego era «algo vergonzoso» para as clases privilexiadas de Galicia como sinala o estudoso José Luís Pensado. Mais esta imaxe estereotipada da xente natural de Galicia nos chamados Séculos Escuros do galego non só era habitual na España do Século de Ouro, senón tamén no Portugal daquel tempo.

EXEMPLOS NOS REFRÁNS CASTELÁNS

“¿Rogaste a gallegos? Ya no puedes venir a menos.”

“No fíes en perro que cojea ni en amor de gallega.”

“Antes puto que gallego”

EXEMPLO NUN REFRÁN PORTUGUÉS

“Mil galegos não faz um homem.”

EXEMPLOS NA LITERATURA ESPAÑOLA

La Celestina de Fernando de Rojas: Calixto indígnase porque lle chaman parvo e pregúntase se vai resultar agora que o tratan de mozo galego.

Lararillo de Tormes: O protagonista sae adiante “a pesar de los gallegos y la adversa fortuna”.

Vida de Estebanillo González: O protagonista cre que é medio cabalo “por lo que me toca de Galicia”.

Lope: “Ni perro negro ni mozo gallego”.

Lope e Tirso: “Si el refrán miras/ de “antes moro que gallego”.

Gracián: “Al ver un cuitado se acierta un gallego”.

Bartolomé Molina, 1550:

“Galicia, rabo de Castilla,

servidumbre de Asturias,

albañar de Portugal.”

Bartolomé de Villalba, 1577:

“Erízame el cabello el pensamiento

de nombrar al gallego riguroso;

lobo de apodo es y fraudulento,

y qué continuo es cruel y sanguinoso.

En holgar y robar tiene contento,

holgazán, fementido, y muy goloso,

haragán, como el lobo carnicero

y lo que de él siento no refiero…”

ARTIGOS DE PRENSA QUE SE PODEN CONSULTAR

O arquetipo do galego torpe foi creado no século de ouro español, artigo de Camilo Franco, (La Voz de Galicia, 05/03/2005)

Os refráns fixaron e propagaron o arquetipo de galego inculto, artigo de Camilo Franco (La Voz de Galicia, 07/03/2005)

“Castelao, Góngora e Rosa Díez”, artigo de Mauricio Castro  (GZnación 25/02/2010)

BIBLIOGRAFÍA

José Luis Pensado Tomé, El gallego, Galicia y los gallegos a través de los tiempos, La Voz de Galicia, 1985

Xesús Caramés Martínez, A imaxe de Galicia e os galegos na literatura castelá, Galaxia, 1993